જે ઘરો, ગામો અને શહેરો માં ભૂલકાઓ વડીલો અને બહેનોની આદરપૂર્વક કાળજી લેવાય છે ત્યાં ના લોકો ને વિશ્વગુરુ બનવામાં રસ નથી

જયારે માણસ સત્ય, પ્રેમ અને કરુણાથી તદ્દન ખાલી હોય છે ત્યારેજ તે પોતાના અંતરને નિરર્થક
ચીજ, વસ્તુઓ અને વિચારોથી ઠાંસી, ઠાંસીને ભરે છે. આજે દેશ વિદેશમાં જે હરીફાઈઓ દેખાય છે તે મહદ અંશે આવી બધી ચીજ વસ્તુઓની છે. ક્યારેય આપણે સત્ય, પ્રેમ, કરુણા માટે પ્રતિયોગિતા કે સ્પર્ધા થતી જોઈ છે? શાસકોના મગજમાં જે પ્રકાર ના તુક્કાઓ બેસી જાય અથવા બેસાડી દેવામાં આવે તેજ પ્રમાણે તેઓ પ્રજાને વર્તવાની ફરજ પાડે છે. અને આપણે પણ આજ્ઞાંકિત બાળકની જેમ ફતવાઓને માથે ચઢાવીએ છીએ. આપણી આજની શિક્ષણ પદ્ધતિ પણ બાળકને આજ્ઞાંતિક થવાનું શીખવાડે છે.
વર્તમાન સમયમાં આવાસની સ્કીમ ભલે પછી તે ફ્લેટ્સ હોય કે ટેનામેન્ટ, આકાર લેતા પહેલા લોભામણી જાહેરાતોની ભરનાર જોવા મળે છે જેમાં પણ મોખરે તો બાળ – ક્રીડાંગણ અને વરિષ્ઠ નાગરિકો માટે પાર્ક જેવી સુવિધાઓનું સમાવેશ હોય છે શરૂઆતમાં આ સુવિધાઓ મળે છે પરંતુ ધીરે ધીરે મેઇન્ટનેસ ના અભાવમાં આવી સુવિધાઓ લાંબા સમય સુધી ટકતી નથી સોસાયટી કે કોલોની બની ગયા પછી કેટલીક સગવડો સરકારી તંત્ર દ્વારા પુરી પાડવામાં આવે છે જેમાં ગટર લાઈન ઈલેકટ્રીક કનેકશન એના ઉપરાંત પીવાના પાણી જેવી સગવડો શામેલ છે. અન્ય સુવિધાઓ પણ તંત્ર દ્વારા ઉપલબ્ધ થતી રહે છે જેના પેટે નાગરિકોને ટેક્ષ ( વેરો ) ભરવો પડે છે. આ વેરો એ ઉપભોક્તા સમયસર ન ભરે તો જે તે ઉપભોક્તાને આવી સુવિધાઓ થી તાત્કાલિક અસરથી વંચિત કરી દેવાય છે જેના વિષે સૌને ખબર છે.
આજની સ્થિતિમાં સાણંદ શહેરમાં કોઈ પણ દિશાથી અને કોઈ પણ રસ્તે થી પ્રવેશતાની સાથે જે પહેલો ભાવ જાગે એ સ્વાભાવિક રીતે ગ્લાનિનો પછી જેમ જેમ આગળ વધીએ તો કયાંક ગટર ગંગાની દુર્ગંધ સ્વાગત કરે છે, તો બીજી બાજુ રસ્તા પરના ખાડા ટેકરા એક તરફ ગાયોના સામ્રાજ્યમાં થી જો હેમખેમ નીકળી ગયા તો લાગતા વળગતા તંત્રના આશીર્વાદ થી આડેધડ કરેલા વાહનોના જંગલ માંથી આભમન્યું ની જેમ નીકળતા આંખે પાણી આવી જાય છે. જોકે અત્યારે આંખે પાણી તો સર્વત્ર હવામાં ઉડતી મચ્છી ને લીધે પણ આવે છે. શહેરમાં આવી ગયા પછી ખબર પડે છે કે આપણે તો રોડ પર જ ચાલવું પડશે. કારણકે ફૂટપાથ પર તો લારી ગલ્લાઓના જંગલો ઉગી નીકળ્યા છે.કોઈ કોઈ જગ્યા તો ફુટપાથ પર રીતસર ખુરસીઓ ગોઠવેલ છે. ત્યાંથી નીકળતા ભયતો લાગે જ છે. પરંતુ એવી પણ અનુભૂતિ થાય છે કે આપણે આ અનાધિકર ચેષ્ટા તો નથી કરતાને ? આ રીતે પશુ ઓ પણ માણસની જેમ ફૂટપાથ પર બેદખલ થઈને રોડ વચ્ચે બેસી જાય તો એમાં શું નવાઈ ?
સાણંદ ખુબ ઝડપ થી વિકસિત થઇ રહ્યો છે.તે સૌના માટે આનંદની અને ગૌરવની વાત છે. પરંતુ એના કરતા વધારે ઝડપ થી શહેરમાં દુષણો પણ વિકસિત થઇ રહ્યા છે જેના તરફ દુર્લક્ષ્ય ભારે પડશે. સામાન્ય રીતે સરકારી તંત્ર અર્ધનિંદ્રા કે નિદ્રામાંજ હોય છે પરંતુ સાણંદ ની હાલત વધારે ભયાનક છે અહીંતો કેટલાક તંત્ર ઘોર નિંદ્રામાં નહિ પરંતુ કુંભકરણીય અવસ્થામાં છે. જેમને આ સમસ્યાઓ દેખાતી નથી જ નથી અથવા તો રાહ જુએ છે કે કોઈ મોટી દુર્ઘટના ઘટે.
વડીલો અથવા વરિષ્ટ નાગરિકો ની દુર્દશા જેવી હોય અથવા સુરક્ષા કર્મીઓ દ્વારા એમને અપમાનિત થતા જોવા હોય તો સ્ટેટબેંક ઓફ ઇન્ડિયા સાણંદ બ્રાન્ચ માં પીક આવાસમાં જઈને જોઈ શકાય છે. અલબત્ત થોડાક સમય થી ત્યાંના બ્રાન્ચ મેનેજર કેટલાક પગલાં વૃદ્ધ લોકોને ધ્યાનમાં રાખીને લીધા છે. જેના કારણે પરિસ્થિતિ માં સુધારો જોવા મળે છે. જેના માટે ચોક્કસ શાખા પ્રબંધક ને ધન્યવાદ અને મુબારક બાદી ઘટે.
છેલ્લા ઘણાં વર્ષોથી માનવ સેવા ટ્રસ્ટ નામની સંસ્થા ૨૬મી જાન્યુઆરી એ જુદા જુદા ક્ષેત્રો માં સૌથી પાયાનો કામ કરતા ચોથા વર્ગના ઈમાનદાર સન્નિષ્ઠ સામાન્ય લોકો ને ખુબ ઉપયોગી થતા ૫ કર્મચારીઓને માનવરત્ન પારિતોષિક આપે છે. આ વર્ષે કાલુપુર બેંક ના સુરક્ષાકર્મી ઘનશ્યામભાઈ બાથમ ને માનવ સેવા ના ક્ષેત્રે માનવરત્ન એવોર્ડ ઇનાયત કરવામાં આવ્યું. ઘનશ્યામભાઈ પોતાની ફરજ તો નિષ્ઠા પૂર્વક અદા કરે છે બાકીના સમયમાં ગામડાઓ માંથી આવતા અભણ અથવા ATM ની કામગીરી થી અજ્ઞાન લોકોને મદદરૂપ થાય છે. ફરજ ઉપર હોય ત્યરે ભાગ્યેજ ઘનશ્યામ ભાઈને નિરાંતે બેસવાની તક મળે છે. એવીજ રીતે, અન્ય ક્ષેત્રોમાં ઉમદા કામગીરી કરનારાઓ ને આ સંસ્થાએ નવાજ્યાં હતા
તાજેતર માં જોઈએ તો એકલિંગજી રોડ સૌથી ઝડપી વિકસિત થઇ રહી છે. રોડની બંને બાજુ મોલ, શોપિંગ સેંટર, હોટેલ, હોસ્પિટલ ત્યાર પછી બને બાજુની ફૂટપાથ પર ખાવા પીવાની લારીઓની ભરમાર જોઈ શકાય છે સાંજે શાકભાજીની લારીઓ ની લાંબી લાઈન અને ખરીદનારાની ભારે ભીડ. આમ જોવા જઈએ તો આ એક સગવડ પણ છે પરંતુ બીજી રીતે જોઈએ તો ચાલવા માટે નીકળેલા વડીલો બહેનો અને બાળકો માટે આફતરૂપ પણ છે.
સાણંદ નગર પાલિકા ની મોટાભાગ ની જાહેરાતો માત્ર કાગળ ઉપર જ જોવા મળે છે.સારું છેકે સાણંદ શહેરમાંથી સ્વચ્છતાની વકાલત કરતા પોસ્ટરો દૂર કર્યા છે. નહીંતર આવા સાઈન બોર્ડ સાણંદની મજાક કરતા હોય તેવું લાગે, કારણકે શહેર નો પ્રવેશ દ્વાર જ ગંદકી થી ખદબદે છે . આ શરમ માટે જવાબદાર કોણ ? સામાન્ય નાગરિક કે જે કરવેરો ભરે છે કે પછી તંત્ર માં બેઠેલા ગદ્દદીનશીન અધિકારીઓ ? કોઈ પણ સમસ્યા એવી નથી કે જેનો ઉકેલ ના હોય નગરપાલિકા પાસે તો ઘણીબધી સતાઓ છે. જેનો ઉપયોગ કરીને સત્વરે સમસ્યાનો ઉકેલ લાવી શકાય.
આ પીડા માત્ર આ લખનાર ની જ નથી ઘણાબધા જાગૃત નાગરિકોને આ તરફ ધ્યાન દોરે છે. કારણ કે આવા કેટલાક સમાજ સાથે નિસબત ધરાવતા લોકો અહીં વૃદ્ધો, બાળકો, અને વૃદ્ધોની હાલાકી જોઈને દુઃખી છે. કેટલાક કામો લોકો ભાગીદારી થી પણ થતા હોય હોય છે પરંતુ સૌપ્રથમ આ ઉત્તર દાયિત્વ નગરપાલિકા ના માથે છે.

Social